dot
dot

dot


facebook ยนต์ผลดี
ตรวจสอบพัสดุ EMS
โรงหล่อยนต์ผลดี
ลูกยางสีข้าวสปอร์ตแมน
บริษัท ดีรุ่งเรือง จำกัด
ยางปูพื้นรถยนต์ บีสกิน
แผ่นยางปูพื้น


"เตี่ย" กับ "เสี่ย"
 
แบบอย่างที่ดี
 
การสอนลูกหลานในบ้านมิใช่เพียงแต่ดุด่าว่ากล่าวพร่ำอบรมนิสัย สิ่งใดควรสิ่งใดไม่ควร แต่การสอนที่ได้ผลดีที่สุดและมิต้องเปลืองวาจา คือการทำตัวเป็นแบบอย่างแก่ลูกหลาน ถ้าพ่อแม่ทำตัวดี มีจิตใจเมตตา มีอารมณ์ขัน ขยันขันแข็งและมีคุณธรรม ลูกๆก็จะได้รับอิทธิพลนั้นมาด้วยอย่างไม่รู้ตัว เพราะแบบอย่างที่ดีนั้นผู้ทีมีความเป็นอยู่ใกล้ชิดจะรับมาอย่างธรรมชาติ
 
การทำอาชีพโรงสีข้าวนั้นต้องมีความขยัน จึงจะประสบความสำเร็จ การทำงานแบบต่อเนื่อง ไม่มีวันหยุดเกือบจะเรียกว่าไม่มีวันลาอีกด้วยนั้น ลูกหลานที่เห็นคุณพ่อ คุณแม่ทำงานทั้งวันย่อมมีความประทับใจและอยากจะแบ่งเบาภาระของท่านโดยสายเลือด ต้นแบบที่ดีย่อมได้ผู้ตามที่ดี อาชีพการสีข้าวนั้นกำไรต่อหน่วยน้อยมาก หากว่าไม่ขยันก็ยากที่จะประสบความสำเร็จ
 
ความโลภ
 
อาชีพสีข้าวนั้นมีข้อจำกัดมากมาย ความโลภจะทำให้ธุรกิจมีปัญหา อาชีพการสีข้าวไม่ใช่ตัวเลขที่จะมาคิดคำนวณได้ว่าจะต้องกำไรเท่านั้นเท่านี้ การสีข้าวมากกว่าก็ไม่เป็นการยืนยันว่าจะกำไรมากกว่า มีหลายท่านคิดว่าทำโรงสี 100 เกวียนต่อวันกำไรเท่านี้ ถ้าเราสร้างโรงสีใหม่ให้สีข้าวได้วันละ 300 เกวียน น่าจะกำไรมากว่านี้อีก 2 เท่า เช่นนี้ท่านอาจจะมีปัญหาได้ เพราะการสีข้าวได้มากแต่ไม่มีตลาดที่ดีรองรับก็ขายไม่ได้ ข้าวเปลือกที่ท่านสต๊อกไว้อาจมีปัญหาในการจัดเก็บ ราคาตก ท่านคำนวณหั่งเช้งพลาด ขายข้าวแล้วเก็บเงินไม่เข้าเป้า
 
อีกมากมายคือปัญหาในการขายและซื้อก็ไม่ใช่ว่าสีข้าวมากแล้วจะกำไรมาก แต่ต้องเหมาะสมกับขนาด กระเป๋าของท่านด้วย  เมื่อเห็นโรงสีอื่นเขามีกำไรกับข้าวเปลือกพันธุ์นั้น ชนิดนี้ ตลาดส่วนนั้น เราก็คิดว่าเราน่าจะทำได้ กำลังผลิตเรามีแค่นี้ ก็จะขยาย สร้างใหม่ให้ใหญ่โตทัดเทียมเพื่อน คนเรามีโชค และความสามารถไม่เท่ากันช่วงเวลาของชีวิตก็ไม่เหมือนกัน ถ้าเราไม่โลภโอกาสที่จะเติบโตยังมีอีกมาก
 
 ความรับผิดชอบ
 
เมื่อมีปัญหาเรื่องการสีข้าว ต้องมาคิดให้ละเอียดว่าเกิดขึ้นจากเหตุใด จะแก้ไขอย่างไร อย่าโยนความรับผิดชอบให้กับผู้อื่น โรงสีข้าวมีเครื่องจักรหลายสิบเครื่อง แต่ละเครื่องมีข้อจำกัดในตัวของมันเอง หลายคนที่คิดว่าเครื่องสีข้าวก็เหมือนๆกัน บ้างก็ว่าเครื่องจักรยี่ห้อนั้น ต้องสีข้าวได้ดีกว่ายี่ห้อนี้ ความรับผิดชอบของบุคลากรต่อหน้าที่ในร้านสี นั้นเป็นเปอร์เซ็นต์ที่สูงกว่าเครื่องจักร
 
ถ้าเครื่องจักรดี แต่คนปฏิบัติไม่สนใจ ผลออกมาก็ไม่ดีเท่าที่ควร แต่เครื่องจักรที่ดีน้อยกว่า แต่คนปฏิบัติให้ความสนใจ ผลการสีข้าวก็ออกมาดีไม่แพ้ ในโรงสีข้าวมีข้อมูลและข้อจำกัดมากมาย จึงทำให้อาชีพการสีข้าวมีเสน่ห์ เพราะถ้าใครรักและเข้าใจก็มีกำไรมาก บางท่านไม่ใคร่ให้ความสนใจมากนัก ก็ได้กำไรน้อยลงไป
 
คุณธรรมสูงกว่าเงิน
 
เตี่ยสอนว่า คุณธรรมค้ำจุนโลก การค้าขายโดยเฉพาะโรงสีข้าวใกล้ชิดกับเกษตรกรที่เป็นผู้มีพระคุณเพาะปลูกข้าวเปลือกมาให้เรามีงานทำ มีกำไร มีอาชีพ เมื่อเป็นข้าวสารก็เลี้ยงคนทั้งโลก บุญคุณใหญ่หลวงถ้าจิตใจเราไม่ซื่อต่อวิชาชีพ ก็เห็นจะยากที่จะเจริญในทางอาชีพนี้ต่อไปได้
คุณธรรมนั้นไม่มีตัวตนแต่อยู่ในใจเรา ไม่เฉพาะต่อธุรกิจ ต่อบุพการี ต่อพนักงาน เพื่อนร่วมงานเพื่อนร่วมธุรกิจและพี่น้อง เมื่อลูกหลานจิตใจดีงามรู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่ผู้คนรอบข้างอ่อนน้อมถ่อมตนมีน้ำใจไมตรี พ่อแม่ย่อมเป็นสุขดังขึ้นสวรรค์แม้ล่วงลับไปก็มั่นใจว่าธุรกิจจะยั่งยืนอย่างแน่นอน
 
คนเราต่างกัน
 
เมื่อมีลูกหลายคน อาจมีบ้างที่เขาเองไม่ชอบอาชีพของพ่อ- แม่ เพราะเขาเกิดมาเพื่อการอื่น ก็ต้องเข้าใจว่าการเลี้ยงลูกนั้น เรารักเท่ากันทุกคน แต่การเลี้ยงลูกนั้นต้องต่างกันเพราะคนเราต่างกัน 
 
ตี๋ใหญ่อาจไม่ชอบโรงสี ตี๋น้อยชอบทำงานบริษัท แต่หมวยเล็กสนใจมาตั้งแต่เล็กเพราะ หม่าม้าให้ช่วยทำบัญชีโรงสีมาตั้งแต่ยังสาวๆ ไม่มีถูกหรือผิด เพราะคนเราเกิดมาเพื่อทำความเจริญให้โลกและตนเองที่ต่างกัน แต่เราต้องติดตามแล้วส่งเสริมให้ทุกคนได้แสดงออกถึงความสามารถ ทุกอาชีพที่สุจริตในโลกนี้สามารถประสบความสำเร็จได้
 
ไม้เรียวต้องมี
 
แม้ว่าในยุคดิจิตอลนี้จะไม่มีการเฆี่ยนตีก็ตาม ไม้เรียวหมายถึงสัญลักษณ์ของการทำโทษ เมื่อผิดก็ต้องลงโทษให้จำได้ การทำธุรกิจการสีข้าวนั้นมีการตัดสินใจตลอดเวลา ทั้งซื้อ-ขาย เปอร์เซ็นต์ความชื้น พันธุ์ข้าว คุณภาพหลังการสี ราคาวันนี้ ราคาอนาคตอันใกล้ ราคาอนาคตข้างหน้า สารพัดที่ต้องตัดสินใจ เมื่อผิดก็ต้องยอมรับว่าผิด นำข้อมูลนั้นมาแก้ไขครั้งหน้าต้องผิดน้อยลง สุภาษิตที่ว่า "ผิดเป็นครู" ก็ยังทันสมัยอยู่
 
บุคคลตัวอย่าง
 
ในแต่ละครอบครัวแต่ละตระกูลย่อมมีประวัติที่งดงามของคุณปู่ คุณย่า คุณลุง คุณป้า ที่เป็นนักสู้ชีวิต ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ทั้งในธุรกิจและครอบครัว พยายามเล่าประวัติของท่านเหล่านี้ ประกอบเป็นตัวอย่างในการสนทนาอยู่เสมอๆเพราะลูกหลานจะมีความภูมิใจในวงศ์ตระกูลและพยายามนำมาเป็นตัวอย่างในการดำรงชีวิตและดำเนินธุรกิจ แม้แต่ประวัติของความผิดพลาดก็ต้องนำมาเล่าเพื่อเป็นอุทาหรณ์สอนใจลูกหลานถึงความผิดพลาดด้วยเหตุผลอะไรจึงผิดพลาด
 
มีคำพูดที่ว่า “เราคงไม่มีเวลาที่จะผิดพลาดเองได้ทุกเรื่อง จงเรียนรู้จากความผิดพลาดของผู้อื่น”
 
ความสามัคคี
 
ไม่ไผ่เล็กๆกิ่งเดียวย่อมไม่เป็นกอ ไม้กอเดียวก็ไม่อาจเป็นป่าได้ มีนิทานหลายเรื่องเกี่ยวกับความสามัคคี เพราะในยุคนี้ความสามัคคีคือพลังอันยิ่งใหญ่ ในครอบครัวพี่น้อง ญาติสนิท เพื่อนต้องร่วมกันเพื่อครอบครัว ธุรกิจโรงสีข้าวนั้นต้องอาศัยเกษตรกรชาวนา ถ้าเราไม่ผูกมิตรคิดหรือว่าจะซื้อข้าวเปลือกได้ถ้าเราไม่มีเพื่อน เราจะขายข้าวสารให้ใครยุครัฐบาลดาวเทียม
 
ประเทศของเรายังต้องไปผูกมิตรระดับชาติ เพื่อการค้าขายเราเรียกว่าหุ้นส่วนอนาคต ปัญหาต่างๆที่ว่ายาก เมื่อมีความสามัคคี ทุกคนช่วยกันคนละเล็กละน้อยปัญหายิ่งใหญ่แค่ไหนก็ลุล่วงไปได้ เรื่องเล็ก-เรื่องใหญ่ อย่าสนใจเรื่องโคลนติดรองเท้าแต่ต้องถามว่าไปเหยียบโคลนที่ไหนมา ถ้าเป็นเรื่องโรงสี อย่าเห็นว่าข้าวปลายที่ติดไปกับรำนั้นมีไม่มาก ถ้าเราสนใจว่าข้าวปลายนั้นมาได้อย่างไร แล้วจึงไปแก้ที่ต้นทาง 
อย่าคิดว่าวันนี้มีกำไร ข้าวออกหลังบ้านเล็กๆน้อยไม่มีความหมาย เรื่องเล็กมักจะมีเรื่องใหญ่ตามมา โรงสีข้าวนั้นกำไรน้อยมากอยู่แล้ว ถ้าเราไม่สามารถอุดรอยรั่ว ประหยัดพลังงาน ลดการลงทุน เก็บรายละเอียดการใช้จ่าย ก็ยากที่จะรุ่งเรืองได้
 
โรงสีติดกันโรงหนึ่งสีข้าวทุกวัน แต่อีกโรงหนึ่งหยุดมากกว่าสี เครื่องจักรก็คล้ายกัน แล้วมีอะไรที่ต่างกัน ตามไปดูจะรู้ว่า การสนใจในเรื่องเล็กๆนั้นที่ต่างกัน การซื้อข้าวเปลือกตรวจสอบแค่ไหน สีข้าวได้เปอร์เซ็นต์อย่างไร ค่าใช้จ่ายในการสีแต่ละเกวียนเท่าไร เห็นว่าเขาซื้อได้เราก็ต้องทำได้ ท่านอาจกำลังฉีกแบงค์แข่งกับเวลา ไททานิคแปลว่าไม่มีวันจม แต่เรือไททานิคก็จมลงเพราะว่าประมาทกับเรื่องเล็กน้อยที่กัปตันไม่นำกล้องส่องทางไกลที่ใช้กับเรือเดินทะเลทุกลำราคาไม่กี่เหรียญขึ้นเรือมาด้วย เพราะคิดว่าใช้ระบบการนำร่องอย่างดีและเรือนี้ไม่มีวันจม เมื่อเรือเดินผิดองศาเพียงเล็กน้อยเป็นระยะทางไกล การคลาดเคลื่อนก็มากขึ้นจนกระทั่งพลัดเข้าไปในภูเขาน้ำแข็ง
 
เปิดเผย
 
เตี่ยกับเสี่ยต้องเปิดใจต่อกันให้ลูกๆรับรู้ว่าสถานะทางการเงิน การคลัง ภายในครอบครัวเป็นอย่างไร การใช้จ่ายส่วนตัว การขยายกิจการ ซื้อเครื่องจักร ลงทุนขยายกิจการ ยามที่ครอบครัวลำบากทุกคนต้องประหยัด ต้องสะสมทุน รอคอยเวลาและโอกาสที่จะขยาย อย่ามองข้างบ้านว่าเขาขยายแล้วเราไม่ทันเพื่อน ต้องกู้เงินมาทำเพื่อจะได้ไม่น้อยหน้าเพื่อนอย่างนี้มีหวังว่าจะต้องเหนื่อยอีกนาน บางท่านว่าถ้าไม่กู้ก็ไม่ใหญ่ ดอกเบี้ยถูกๆอย่างนี้น่าจะลงทุนขยาย โอกาสอย่างนี้หายาก ผมว่าต้องคิดให้รอบคอบ ไม่ห้ามเพราะทุกคนข้อมูลภายในไม่เหมือนกัน
 
ไม่อวดดี
 
หมอยาโบราณท่านหนึ่งชวนลูกชายออกไปหาสมุนไพรบนเขาด้วยกันเสมอๆ วันหนึ่งหมอยาติดถังน้ำไปตักน้ำที่แม่น้ำเชิงเขาขึ้นใส่เกวียนกลับบ้าน ขณะนั่งเกวียนกลับบ้านลูกชายเอ่ยถามว่า ไฉนพ่อจึงตักน้ำใส่ถังใบหนึ่งจนเต็มแต่อีกถังหนึ่งกลับใส่เพียงครึ่งถัง พ่อหมอหัวเราะพลางว่า นี่ก็เพราะต้องการสอนลูกให้รู้จักการทำตนสงบเสงี่ยมไม่อวดดี แม้ว่าตนมีดีเต็มตัวเปรียบเสมือนถังที่บรรจุน้ำเต็มถังจะไม่มีเสียง แต่ถังใบที่มีน้ำครึ่งเดียวจะส่งเสียงดังตลอดเวลา ซึ่งก็เหมือนคนที่ไม่มีดีอะไรชอบโอ้อวดตลอดเวลานั่นเอง
 
ไม่ตีลูกคนอื่น
 
โรงสีข้าวแต่ละโรงสีมีความแตกต่างกัน ถึงแม้ว่าจะสร้างจากช่างคนเดียวกัน ใช้เครื่องจักรแบบเดียวกันก็ตาม เพราะสิ่งที่แตกต่างกันคือผู้บริหาร ฉะนั้นเราต้องไม่ตำหนิร้านสีอื่นว่าสีข้าวได้ไม่ดี หรือต้องไม่ตำหนิตนเองเมื่อได้ยินคนอื่นบอกว่าร้านสีของเขาสีข้าวได้ดีมาก สีได้กี่หาบ มีแต่ข้าวต้นมาก ข้าวปลายน้อย สีกำไรมากเหลือเกิน ต้องฟังหูไว้หูเพราะคนเรามีสองหู เพราะถ้าเขาสีได้จริงก็นับว่าเขามีฝีมือ เราต้องศึกษาต่อว่าจะทำได้อย่างไร แต่ถ้าเขาพูดเพื่อความมันในอารมณ์ แต่เรากลับไปคิดว่าจริงจังเราเองก็จะไม่สบายใจคิดเอาว่าเครื่องเราไม่ดี ติลูกตัวเองว่าไม่ดีเท่าลูกคนอื่นเขา
 
สัมผัสความเหนื่อยบ้าง
 
ถ้าอาเสี่ยของเราไม่เคยอยู่ในร้านสี ไม่เคยไปปล่อยข้าว ไม่เคยขับรถตัก จะรู้ได้อย่างไรว่าเวลาทำงานนั้นมีความเหนื่อยยากแค่ไหน จริงๆแล้วเราต้องสอนให้รู้เรื่องระบบงานการทำงานตำแหน่งต่างๆ เพื่อให้เกิดภาพในใจเวลาที่บริหารงานมีคนบอกว่าจะสร้างโรงสีขนาด 500 เกวียน คิดบนโต๊ะไม่ยาก ลองคิดด้วยความจริงว่าเราทำงานกันตั้งแต่ 8 โมงเช้า เลิก 6 โมงเย็น ประมาณ10 ชั่วโมง มีรถข้าวเปลือกกี่คัน รถข้าวสารกี่คัน รถรำ รถแกลบ รถปลายข้าว รถกระสอบทุกคันขึ้นชั่งบนตาชั่งก็หมดเวลาแล้วเขาบอกว่าการสร้างโรงสีนั้นไม่ยาก แต่การบริหารโรงสีให้มีกำไรนั้นยากกว่าหลายเท่า
 
ต้องทำได้บ้าง 
 
ลูกนกต้องฝึกบินจึงจะออกไปหากินได้ ลูกปลาต้องว่ายน้ำเอาตัวรอด ลูกโรงสีต้องสีข้าวเป็น ต้องชั่งข้าวเปลือกเป็นดูข้าวได้จึงจะเรียกว่าลูกโรงสี แต่ลูกเถ้าแก่โรงสีอาจไม่ต้องมาทำโรงสีทุกคนก็ได้ เพราะคนเราเกิดมาเพื่อสิ่งที่ต่างกัน มีอาชีพอีกมากมายในโลกนี้ที่ประสบความสำเร็จแต่ในนั้นมีธุรกิจโรงสีรวมอยู่ด้วย
 
บทเรียนกับบาดแผล
 
เมื่อไม่เคยซื้อข้าวเปลือกจะรู้อย่างไรว่าคุณภาพข้าวเปลือกที่ซื้อไม่ตรงกับราคา (ขาดทุนตั้งแต่ยังไม่สีข้าว) เมื่อไม่เคยขายข้าวก็ไม่รู้อีกว่าถูกตัดราคาคืออะไร บทเรียนทุกบทที่ได้มาจากน้ำตา (ความช้ำใจ) และเงินไม่น้อย บางบทเรียนก็ไม่แพงมาก แต่บางบทเรียนค่าหน่วยกิตแพงมากเหลือเกิน แต่เมื่อรักษาบาดแผลแล้วก็จะเกิดภูมิต้านทาน มีเชื้ออยู่ในสมองหากวันหลังพบบทเรียนอีกก็มีโอกาสรักษาตัวให้รอดพ้นจากปัญหาเหล่านี้ เครื่องจักร์ก็เช่นกันเราจะได้บทเรียนจากเครื่องจักร มากมายและเราก็ชอบที่จะลองกับมันแม้ว่าจะเสียค่าหน่วยกิตแพง เพราะคิดว่ามันน่าจะดี เครื่องจักรที่ใช้มาไม่ใช่ว่าไม่ดีแต่คิดว่ามานานมาแล้วอยากจะติดตั้งอะไรที่มันใหม่ๆบ้าง เพราะเบื่อของเก่า ก็ยอมรับว่าของเดิมก็ดีไม่งั้นจะรวยมาได้อย่างไร แต่วันนี้ของลองของใหม่สักที
 
พอใจกับสิ่งที่มี
 
อย่าน้อยใจในโชคชะตาว่าเราไม่มีโรงสีขนาดใหญ่ ถ้าไม่ได้ใช้เครื่องจักรระดับโลกเราคงไม่สามารถสีข้าวได้ดีและร่ำรวยอย่างเพื่อน จริงๆแล้วในโลกธุรกิจ มีช่องทางจัดจำหน่าย ช่องทางของการตลาดที่มีช่องว่างให้เราได้เสมอ ถ้าเราศึกษากับมันจะรู้ว่าโรงสีเล็กความคล่องตัวสูง ต้นทุนไม่มาก ขายตลาดรายย่อยได้ คัดข้าวคุณภาพที่มีจุดเด่น พัฒนาบรรจุภัณฑ์ เมื่อต้นทุนไม่แพงราคาขายก็ต่ำได้ มีโรงสีหนึ่งเขาเปิดหน้าโรงสีขายปลีกหน้าโรงสี ราคาแบบว่าขายส่ง แต่เก็บเงินสดลดราคาพิเศษโดยหักค่าขนส่งเข้ากรุงเทพฯ หักค่าหยง หักค่าขาดน้ำหนัก หักดอกเบี้ยที่กรุงเทพฯเชื่อ  ปรากฎว่าขายดิบขายดี ลูกค้ามามากมายเพราะว่ามีรถปิกอัพถอยท้ายเข้ามาซื้อไปขายในหมู่บ้านและตามตลาดนัด เพราะข้าวคุณภาพดี ราคาจูงใจทำให้ลูกค้าติดใจ ในยุคนี้ต้องหันมามองใกล้ตัวทำตลาดที่มีศักยภาพและเติบโตได้ การส่งออกหรือขายกรุงเทพฯนั้นก็ต้องติดตามเพื่อเราจะได้รู้หั่งเช้ง
 
อย่าพูดจาเกินจริง
 
โรงสีข้าวนั้นเป็นธุรกิจที่เก่าแก่มานาน ข้อมูลต่างๆก็แตกต่างกันไม่มาก อาเสี่ยท่านใดไปพูดคุยโม้ถึงประสิทธิภาพ การตลาด ถ้าเว่อร์เกินไปคนฟังเขาก็รู้ แต่โดยมารยาทเขาก็ไม่ขัดคอ ตนเองก็คิดว่าตัวเองเก่งแต่เมื่อถึงจุดหนึ่งความจริงปรากฎก็ต้องมานั่งกุมขมับเพราะไม่มีใครเชื่อคำพูดของตน
 
อย่าคิดว่าอาเสี่ยยังเล็ก
 
อาเสี่ยจบการศึกษาปริญญาตรี ปริญญาโท มีบางท่านถึงระดับดอกเตอร์ แต่เตี่ยก็ยังมองว่าเป็นตี๋น้อยตลอดเวลา จริงๆแล้วลองให้เขาบริหารดูบ้าง เสี่ยหนุ่มรุ่นใหม่นี้เขามีข้อมูล มีเพื่อนมาก ลองให้บริหารดูอาจจขาดทุนบ้างในระยะแรกๆแต่ไม่นานก็จะแข็งแกร่งนำธุรกิจก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วและมั่นคง
 
บทความเรื่องเตี่ยกับเสี่ยนี้ยังมีอีกมาก เพราะว่าตำนานในเรื่องนี้ เขียนกี่เล่มก็ไม่หมด เพราะว่าเป็นปัญหาในการบริหารงานทั้งการงานและการเงิน การบริหารที่ดีต้องเก่งงานและเก่งคนจึงจะสมบูรณ์ รุ่นเตี่ยเริ่มจากเล็กมาใหญ่ แต่รุ่นเสี่ยมารับช่วงนั้น ธุรกิจเติบโตมาหลายปีแล้ว การต่อยอดย่อมมีหลายเรื่องที่คิดเห็นไม่ตรงกัน การทำงานไม่เหมือนกัน แต่มีเป้าหมายเดียวกัน ควรทำสิ่งไหนก่อนหรือหล้งนั้น ประสบการณ์จะเป็นตัวบ่งชี้ว่าผลลัพธ์เป็นอย่างไร ลองให้เสี่ยได้ทดลองทำบ้าง แล้วเราเฝ้าดูและเป็นกองหนุนคอยให้คำปรึกษาเหมือนกับฝึกลูกเล็กหัดขี่รถจักรยานต้องมีการล้มบ้างจึงจะขี่เป็น ให้เขาได้เข้ามาทำช่วงที่เรายังมีสุขภาพดียังไห้คำแนะนำได้ ผมคิดว่าต้องลอง
 
 
วิสูตร

 




บทความ "เมื่อผมจะสร้างโรงสี"

นาข้าวที่ดี เริ่มต้นมาจากไหน
ปรัชญาโรงสี
คู่มือมนุษย์ 6 ข้อ
สี่ประสานในร้านสี
ปลาตู้กับข้าวนึ่ง
ปลาตู้กับผู้บริหาร
ค้าแบบโรงสีข้าว...รวยแบบโรงสีข้าว
จดหมายถึงเพื่อน
สูตรใครก็สูตรใคร...บอกได้ไง
เสน่ห์โรงสี
จดหมายถึงลูกก๊ก ฉบับที่ 8
จดหมายถึงลูกก๊ก ฉบับที่ 7
จดหมายถึงลูกก๊ก ฉบับที่ 6
จดหมายถึงลูกก๊ก ฉบับที่ 5
จดหมายถึงลูกก๊ก ฉบับที่ 4
จดหมายถึงลูกก๊ก ฉบับที่ 3
จดหมายถึงลูกก๊ก ฉบับที่ 2
จดหมายถึงลูกก๊ก ฉบับที่ 1
การบริหารการสีข้าว
ทางไกลหมื่นลี้...ต้องมีก้าวแรก
ทำความเข้าใจขั้นตอนการสีข้าว
เราทำได้แค่ไหน
จงเรียนรู้จากคนอื่น
หัวใจของธุรกิจโรงสีข้าว (4+1M)
เครื่องสีข้าวสำคัญอย่างไร article
เมื่อคุณคิดจะสร้างโรงสีข้าว article



ยนต์ผลดี Contact Center TEL:056 870201-2 จันทร์ - เสาร์ 8.00 - 17.00 น. email ติดต่อพนักงาน: contact@yontpholdee.com